Of de verwerkte producten nu worden gebruikt in diervoeding voor herkauwers, pluimvee, varkens, huisdieren of aquacultuur, of voor industriële toepassingen van vetzuren, de manier waarop rendering-operaties worden uitgevoerd, beïnvloedt de productiekosten, de verkoopkwaliteit en het financiële succes.

Energieverbruik, productiemethoden, kwaliteitscontrole, procesbeheersing en de eindproducten zijn allemaal voornamelijk afhankelijk van de grondstof en de staat waarin deze het betreffende verwerkingssysteem binnenkomt. Hoewel het oude gezegde 'je kunt geen zijden beurs maken van een varkensoor' nog steeds opgaat, kunnen goed gekozen systemen en gestandaardiseerde werkwijzen de kwaliteit van bijproducten uit bepaalde grondstoffen maximaliseren. Omgekeerd kunnen slecht onderhouden en onjuist bediende systemen zelfs de hoogste kwaliteit, meest verse grondstoffen bederven.

In de loop der jaren zijn er diverse technieken toegepast om de kwaliteit van verwerkte producten aan te passen. Bleektechnieken, antioxidanten en additieven, samen met vervalsingsmiddelen, kunnen in sommige gevallen chemische testresultaten vertekenen. Hierdoor kunnen producten hoger worden ingeschaald op kwaliteit en boven hun werkelijke standaard worden geprijsd. Om de economische winst te maximaliseren, is het daarom essentieel om de eigenschappen van grondstoffen, verwerkingssystemen en operationele workflows volledig te begrijpen, strenge kwaliteitscontrole toe te passen en volledig te voldoen aan de relevante regelgeving.

Natte Rendering Proces

Natte rendering is een proces dat een hoog vochtgehalte in het product achterlaat, totdat of als het wordt gedroogd. Tegenwoordig wordt het het meest gebruikt bij het verwerken van eetbare vetten en oliën, evenals bij de productie van producten zoals gedeeltelijk ontvet gehakt en bevroren rundvlees, naast andere goederen. De vroegste vorm van natte rendering bestond uit het koken van materialen in een open ketel die werd verwarmd met hout of kolen. Het vet, dat naar de oppervlakte steeg, werd vervolgens afgeschept voor verder gebruik. Deze kleinschalige rendermethode was vrij gebruikelijk.

Droge Rendering Proces

In de vroege fase van de ontwikkeling van droogrenderen werden systemen ontworpen met of zonder gesteriliseerde drukeenheden. Dergelijke verwerkingssystemen worden vandaag de dag nog steeds veel toegepast. Halverwege de 20e eeuw vonden batchkokers voor droogrenderen wijdverspreide toepassing. Aanvankelijk worden grote dierlijke karkassen en ingewanden onder druk gezet in batch-rendervaten vóór het drogen, zonder dat er eerst een goede vermaling of voorvermaling plaatsvindt. Omdat het werkt als een snelkookpan, maakt druk botten broos, zacht en beter hanteerbaar. Bijgevolg maakt de technologie voor deeltjesverkleining de noodzaak van drukondersteunde verkleining overbodig. Dit druksysteem moet echter worden aangepast voor toepassing in Europa. Dankzij de geoptimaliseerde risicobeperkende maatregelen gericht op Boviene Spongiforme Encefalopathie (BSE), zal het systeem niet langer worden toegepast in Noord-Amerika, waar alternatieve insluitingsprotocollen zijn ingevoerd om de verspreiding van BSE tegen te gaan.